كه از ابناى جنس تو در عالم ظاهر مساوات مىجويد چون دشمنان جان تو كه در هلاكت تو سعى دارند ، از آنها پرهيز كنى . و ديگر مردمى كه عرفان قوى داشته باشند در مجلس آنها زبان خود را نگاه‌دارى ، كه پيش عارفان خاموشى ادب است . نوع دوم دشمنان دين و طريق كه در كمين تواند كه در بردن دين تو اهتمام تمام مىنمايند ، و در ابطال عمل تو مىكوشند ، از آنها حتى الامكان احتراز كنى و فرار نمايى ، كه دين خود رايگان از دست ندهى و عمل خود خبطه نسازى . هوش دار كه جد اعلى تو كه آدم صفى است صلوات الرحمن عليه ، از دشمنى همان دشمنان از مسكن و مأواى جاودانى خود بيرون آمد ، و از انيس و جليس خود مدت مديد جدا گشت . واى بر حال تو كه در كمال ضعف و عجزى ! چگونه از شر آن دشمنان وارهى ؟ و ديگر بدانكه از اعلاى عليين به تخليق احسن تقويم به مرتبهء اسفل سافلين محض از براى امتحان آمده ( اى ) . جهد كن كه به همان صفت به درجهء اول خود بازگردى ، و مستثنى از مردودان اسفل سافلين شوى ، چونكه حق جل و عز و علا مىفرمايد : « لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سافِلِينَ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ » [ التين : 4 - 6 ] . و ديگر بدانى كه به دنيا معصوم و مبرا آمده ( اى ) از عصيان ، و برى از كفر و طغيان ، آن نكنى كه آن نوع ذات لطيف و شريف را به كدورات نفسانى و به تلذ ذات جسمانى و به وسوسهء شيطانى بيالايى و ملوث گردانى و در مرتبهء اسفل سافلين باز مانى . اى درويش دل‌ريش ! سعى كن و اهتمام تمام بنماى كه همان نوع باز روى كه همان نوع آمده ( اى ) . هوش دار ! كه حصول اين امر عظيم موقوف به آن است كه زبان خود را كه آلت اقرار است به وحدانيت حق سبحانه و تعالى به غير حق نگشايى ، و صفت صامتيت كه شعار اولياء الله است و سبب قرب درگاه إله است شعار خود سازى ، كه بسيارى از اولياء كبار به اين صفت بوده‌اند و به مقصود رسيده‌اند چنان كه مذكور شد . تو نيز اگر اين كنى كه اين‌ها كرده‌اند آن شوى كه آنان شده‌اند . الهى ! به حق حرمت كلام قديم خود زبان گوياى مرا به كلام خود جارى گردان ، و به كلام حادث ما لا يعنى ضايع مگردان ، بفضلك يا رحمن ! جوع يعنى گرسنگى ، و اين صفت انبياست صلوات الرحمن عليهم اجمعين كه به اين صفت متصف بوده‌اند ، به تخصيص حضرت خاتم النبيين و امام المتقين محمد مصطفى عليه افضل الصلوات